"FREAKY FRIDAY" BLOG

Twee keer in de maand komt er een nieuwe blog online van één van de bij GRUPPA aangesloten trainers. Deze week de blog van Noortje Randag & Workout Amsterdam over 10 tips voor minder werkstress op kantoor.

ENJOY OUR "FREAKY FRIDAY" BLOGS.... 

 

BLOG - Workout Amsterdam: 10 TIPS VOOR MINDER WERKSTRESS OP KANTOOR

Burn-out is op dit moment beroepsziekte nummer 1. En toch is er te weinig aandacht voor werkstress. Tot een paar jaar terug dacht ik dat dit bij zakenmannen op leeftijd hoorden. De directeuren van grote bedrijven, je weet wel: die mannen die alleen maar werken, te lang stilzitten, niet sporten, ongezond eten en net te veel wijn drinken tijdens netwerkbijeenkomsten. Klinkt logisch, dat je dat niet jarenlang volhoudt. Maar anno 2018 zie ik jonge werknemers van nog geen 30 jaar met burn-outs thuis zitten. Nederland is zelfs koploper op het gebied van burn-outs en alsnog is er veel te weinig aandacht voor. Werknemers zelf schamen zich, bedrijfsartsen pushen mensen om snel terug te keren en collega’s denken; lijkt mij ook wel lekker, even betaald thuis zitten. Dit moet anders.

Jaarlijks wordt er ‘De Week van de Werkstress’ georganiseerd. Een mooie kans om die week stil te staan bij de werkstress bij jou op kantoor. Begin alvast met onze 10 tips om stress bij jou op kantoor bespreekbaar te maken en te verlagen met deze tips.

Tips voor minder werkstress:

1. Beweeg!

Lichaamsbeweging helpt om stress te verlagen, het herstelt de balans tussen lichaam en geest. Dit kan onder werktijd maar ook er buiten. Loop eens een rondje na de lunch met collega’s. Zo leer je elkaar ook nog eens beter kennen of bespreek je project al wandelend. Pak de fiets naar kantoor of stap een halte eerder uit, neem de trap of ga na werktijd met jouw bedrijf bootcampen! Om je hele bedrijf te motiveren kan je bijvoorbeeld een stappenchallenge organiseren, waar beloningen aan gekoppeld worden (geen taart natuurlijk )

2. Eet gezond en minder suiker.

Suiker zorgt voor energiedips in de middag, de bloedsuikerspiegel stijgt en daalt namelijk te snel door snelle koolhydraten. Hierdoor kan je je minder concentreren, maar je fouten en vermeerder je de stress dus. Voor de meeste mensen is het moeilijk om onder stress gezonde keuzes te maken (gezond eten wordt nog een extra stressfactor). Om het makkelijker te maken; vervang alle suikerrijke snacks voor gezonde alternatieven, zoals rauwkost met humus, zakjes noten, snoeptomaatjes etc. Hierdoor stijgt je suikerspiegel minder snel en kom je lekkerder in je vel zitten. Extra voordeel, jij kan beter omgaan met stress situaties!

3. Zeg NEE!

We zijn geneigd om overal JA op te zeggen. Herken je jezelf hierin? Vraag dan even of je erover na mag denken als een collega jou wat vraagt. Bekijk rustig je planning en kom er later op terug.

Spreekt het verhaal van Workout Amsterdam jou aan? Zou je hierover meer willen weten? Boek een training via de trainerprofiel-pagina.

Benieuwd naar de volgende 7 tips.... Kijk op hun site voor het volledige artikel. 

 

--

 

BLOG - Dide Beijer

Jezelf nog beter leren kennen op de tennisbaan?

Voorafgaand aan het schrijven van deze blog wist ik in grote lijnen waarover ik wilde schrijven, al waren het vooral losse flarden van ervaringen die door mijn hoofd gingen als uitgangspunten van wat ik met jullie zou willen delen. Het opsommen van deze ervaringen gaf mij de rode draad die leidt tot de kern van mijn belevingen, niet alleen als tennistrainer, maar ook als tennisspeler en zeker ook als tennisfan.

Het is voor mijzelf soms lastig om de tenniswereld, en het spel tennis op zich, vanuit verschillende perspectieven te kunnen bekijken. Zelf ben ik vanaf dat ik begon met tennis op 5 jarige leeftijd volledig opgegaan in mijn eigen fanatisme en oneindige passie voor de sport, en de daaruit voortkomende droom om ooit mijn boterham te kunnen verdienen als tennisprof. Vanaf dat moment heb ik tennis eigenlijk nooit meer simpelweg gezien als het leuke spelletje dat het is. Iedere minuut gespendeerd op de tennisbaan draaide om beter worden en het uiterste uit mezelf halen op technisch, taktisch, fysiek en mentaal vlak. Dat laatste is waar de meeste (goede) tennissers tekort komen als het gaat om het vinden van de weg naar de top.

Tennis is een super leuk spelletje, is dat niet waarom we eraan beginnen? Klinkt logisch, maar eenmaal op de tennisbaan blijkt er al gauw veel meer gaande dan enkel het spelen van een leuk spelletje. Als fanatieke jeugdspeelster, omringd door vele andere fanatieke jeugdspelers en -speelsters, waren emoties bijna niet weg te denken van de tennisbaan. “Ze zijn jong, ze moeten nog leren omgaan met hun verlies”, aldus vele tennisouders en -trainers. Feit, maar tegelijkertijd een illusie. Jeugdspeler of niet, het mentale/emotionele aspect van tennis blijkt op alle leeftijden een van de grootste uitdagingen. Een volgende illusie (die ik zelf rijk was) was dat extreme emoties onder (professionele) spelers voortkwamen uit de (te) hoge druk die er op onze schouders ligt, soms opgelegd door mensen van buitenaf, vaak ook opgelegd door onszelf. Deze veronderstelling wordt momenteel volledig onderuit gehaald in mijn ervaring als trainer van recreatieve spelers.

Het heeft mijn ogen geopend om als trainer betrokken te zijn bij recreatieve spelers en daarmee uit mijn “bubbel” van professioneel tennis te zijn. Uiteraard helpt mijn ervaring me om me goed te kunnen inleven in de gedachtes van een speler. Wat me echter heeft doen verbazen zijn de mentale struggles waar een (beginnend) recreatief tennisser over het algemeen, net als bij fanatieke/ professionele spelers, mee te maken krijgt. Ik vind het fascinerend om mijn leerlingen waar te nemen tijdens hun wekelijkse uurtje training en te zien dat factoren als het accepteren van fouten, zelfreflectie, concentratievermogen, etc. net zo goed spelen bij recreatieve tennissers, ongeacht leeftijd, niveau en ambities.  

De losse flarden van ervaringen waarover ik in het begin van deze blog schrijf, zijn momenten die dienen als voorbeelden voor deze conclusie. Denk aan een man van middelbare leeftijd, succesvol CEO, tennist 1x per week met zijn vriendengroep en leert wat bij d.m.v. een privetraining op z’n tijd – geeft na 45 minuten training pijnzend toe dat hij zich niet meer goed kan concentreren op de oefening. Andere man van middelbare leeftijd, tennist sinds een jaar, gooit woest zijn racket in het hek na een verloren potje tennis met zijn vrienden. Vrouw van middelbare leeftijd, succesvolle baan, runt tegelijkertijd een gezin van 4, is bang om te spelen tegen haar man omdat ze niet goed genoeg denkt te zijn. Jongeman van rond de 30, tennist sinds een paar weken, vertelt zichzelf bijna iedere training hardop hoe slecht hij aan het spelen is terwijl hij met grote sprongen vooruit gaat. Dit klinkt erg negatief allemaal, ik weet het, maar de grap is dat deze mensen toch echt iedere week aangeven met plezier te hebben getraind en -gelukkig- nog steeds terug komen bij mij op de training of hij hun vrienden voor een revenge. Ik geniet er dan ook van als beginnend tennissers naar me toe komen en aangeven dat ze ervaren hoe tennis een ongelooflijk interessante sport is op mentaal vlak, en hoe “het alles omvattend is”.

Emoties! Wanneer ik vroeger weer eens overliep van emoties op de tennisbaan, werd mij altijd de vraag gesteld waar deze emoties vandaan kwamen. Inmiddels realiseer ik me dat ik destijds de antwoorden op de tennisbaan heb gezocht, waarschijnlijk had ik m’n doelen te hoog liggen, wilde ik vaak te goed presteren, was ik bang voor m’n verlies etc.. Inmiddels zoek ik verder dan de tennisbaan en probeer ik de mentale les om te draaien. Wat gebeurt er op de tennisbaan met je en hoe legt dit je persoonlijkheid bloot? Hoe kunnen we emoties op de tennisbaan gebruiken om onszelf beter te leren kennen?

Bij het omschrijven van dit principe denk ik aan een manuscript dat mijn oude tennistrainer (tevens midfulness coach) schreef – Tennis, het leven in het klein. Dat is eigenlijk precies de boodschap die ik wil overbrengen. Denk je mentaal weerbaar te zijn? Goed te kunnen omgaan met verlies of tegenslag? Een goede zelfreflectie in huis te hebben? Goed met druk te kunnen omgaan? Probeer een potje tennis, de ideale manier om jezelf nog beter te leren kennen.

Dide Beijer

 

Spreekt het verhaal van Dide jou aan? Zou je hierover meer willen weten? Boek een training bij Dide via haar trainerprofiel-pagina.

 

--

 

BLOG - Bakari van Garderen 

Te druk om te sporten?

Je hoort het mensen nog steeds wel eens zeggen: ‘ik heb het te druk om te sporten’. Niets ten nadele van alle verplichtingen die je kunt hebben, maar ik geloof daar persoonlijk niet in. Sporten heeft voor jou kennelijk geen prioriteit. Dat kan natuurlijk, maar dat is iets anders.

In de prestatiemaatschappij waarin we leven is het helemaal niet zo gek dat je andere prioriteiten hebt. Werk kan veel van je vragen, zeker als je een ambitieuze carrièretijger bent. Velen werken liefst vijftig of zestig uur per week om uiteindelijk die topbaan te kunnen bemachtigen. Doen wat er van je verwacht wordt, of eigenlijk nog wat meer om zodoende met kop en schouders boven de rest uit te  steken. Falen is geen optie.

Nu zeg ik niet dat het hebben van ambitie slecht is. Integendeel. Ambitie kan een enorme drijfveer zijn om het maximale uit jezelf te halen. Je kunt er echter ook in doorschieten, met in het slechtste geval een burn-out tot gevolg. Je streeft iets na om er na verloop van tijd uitgeblust achter te komen dat het allemaal te veel van het goede was. Jezelf voorbijgelopen en weer terug bij af. Vaak is het resultaat dat iemand het helemaal anders gaat doen. Blijkbaar is het een hele opgave om op tijd op de rem te trappen. Tamelijk bizar als je erover nadenkt.

Dat het eerst ‘fout’ moet gaan, is wat mij betreft zonde. Door (gedurende het najagen van je ambities) iets beter op jezelf te letten, kan een hoop leed worden voorkomen. Als je jezelf hoort zeggen dat je te druk bent, zegt dat wat over je eigen gemoedstoestand. Het gevoel te druk te zijn is niet fijn. Doe daar iets aan en zorg er, juist dan, voor dat sporten onderdeel wordt van je dagelijks leven. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar ‘te druk zijn’ is mijns inziens vooral een gevoel, en uiterst subjectief. Sporten beïnvloedt dit gevoel op een positieve manier. 

De een sport vooral om het hoofd leeg te maken en even nergens aan te hoeven denken. Voor de ander geldt dat tijdens het sporten de beste ideeën ontstaan. Afhankelijk van de dag, vind ik tijdens het hardlopen rust ofwel kom ik tot nieuwe inzichten. Hoe dan ook, er gebeurt altijd iets in de bovenkamer. En dat is reuze interessant. Uiteraard word je er ook lichamelijk fit van.

Praat jezelf geen drukte aan en spreek met jezelf af dat je in ieder geval 1 of 2 keer per week gaat sporten en hou je daaraan. No matter what! Die paar uurtjes per week kan iedereen wel ergens inpassen. Dat je geen vast tijdstip kunt inplannen, is geen excuus. Een initiatief als Gruppa maakt het mogelijk te sporten wanneer het jou uitkomt. En ben je snel op een sport uitgekeken of hou je van afwisseling? Dan kies je gewoon steeds een andere sport. Niet altijd zin? Tsja, toch doen! We doen zoveel handelingen routinematig. In tandenpoetsen heb je ook niet altijd zin en toch doe je het iedere dag weer.

Zie je het allemaal niet gebeuren en is dat voor jou een brug te ver? Geen zorgen. Ook jij kan snel progressie maken. We zijn allemaal ergens begonnen. Door de regelmatige sportbeoefening, en hopelijk goede input van je trainer, zul je merken dat je er beter in wordt. Je gaat steeds meer in jezelf geloven en je motivatie neemt alleen maar toe. Voor je het weet ga je al sportend naar werk. Hoezo te druk?

Bakari van Garderen

 

Spreekt het verhaal van Bakari jou aan? Zou je hierover meer willen weten? Boek een privé- of groepstraining bij Bakari via zijn trainerprofiel-pagina.

 

--

 

BLOG - Dennis van Miltenburg

De wetenschap is al ongelofelijk ver als het gaat om het bestuderen van het lichaam. We weten vrijwel exact hoe het lichaam werkt. We zien hoe de fysiologische systemen samenwerken om bepaalde lichamelijke doelen te bereiken. Van de onbewuste groei van haren en nagels tot aan de microscopische werkingen van DNA, is alles wetenschappelijk te onderbouwen. Dit lichamelijke aspect van ons wezen is, door middel van onze zintuigen, het eerste waar wij ons mee identificeren. Het is het eerste waar jij jezelf en een ander op beoordeelt en je draagt het voor de rest van je leven met je mee. Jouw lichaam is echter vele malen complexer dan je wellicht had gedacht. Je lichaam is zowel de artiest als het instrument. Door te bewegen begin jij jouw eigen symfonie te componeren. Als je eenmaal je lichaam verder gaat verkennen, ontdek je al snel de geweldige wonderen en voordelen die het voor je in petto heeft.

Wetenschappelijk gezien ontdekken we ook steeds meer over de geest, die wellicht nog gecompliceerder is dan het lichaam. We beginnen te begrijpen hoe onze gedachtes werken en hoe de algemene psychologie van de mens functioneert. Studies en onderzoeken geven inzicht in de diepte van de psychologische gedachtegangen en patronen van de mens. In hoeverre ben je je bewust van jouw algemene gedachtegang? Heb je enig idee hoe het komt dat jij kunt nadenken? Begrijp je dat je bent wie je bent door alle voorgaande keuzes die je hebt gemaakt? De inhoud van de geest reikt verder dan je denkt. Al je herinneringen, gedachtes, percepties, oordelen en uiteraard jouw gehele bewustzijn, zijn opgeslagen in jouw geest. Dankzij je geest kun je fantaseren, beredeneren, patronen herkennen en empathie voelen. De geest is creatief. De geest heeft vrijwel alles wat jij om je heen ziet ooit bedacht. De motivatie van ons bewustzijn is om meer te kunnen, meer te leren en meer te creëren.

Jouw wezen bestaat uit een lichaam, een geest, maar ook uit een ziel. Het derde aspect wat ons dus mens maakt is de ziel. Hier weten we helaas veel minder over. Oude culturen en religies kunnen hier echter veel over vertellen en ook moderne wetenschappen zoals kwantumfysica komen steeds dichter bij antwoorden op vragen die we ons honderden, wellicht duizenden jaren hebben afgevraagd. De ziel is de bron van ons bestaan. En toch is het de ziel waar wij het minst van weten. Eeuwenoude culturen schijnen dit aspect van ons wezen beter begrepen te hebben dan dat wij momenteel doen. De wetenschap leert er steeds meer over maar heeft tot de dag van vandaag moeite om de ziel waar te kunnen nemen. In andere woorden ontdekken de wetenschappers in die zin niets nieuws, maar bevestigen ze meestal enkel wat oude culturen eerder al uitgelegd hebben.

Je hebt misschien weleens meegemaakt dat je te veel stressvolle gedachtes had waar je vervolgens hoofdpijn van kreeg. Ook ben je misschien weleens tot over je oren verliefd geweest, en was je lichaam zo gevuld van geluk en energie waardoor je ineens nachten niet kon slapen. Misschien ben je weleens gevallen, kreeg je een diepe wond op je scheenbeen waardoor je vervolgens misselijk werd en bijna flauwviel van het idee en de aanblik ervan. Of misschien heb je weleens een persoonlijk dilemma gehad waar je in eerste instantie geen oplossing voor kon vinden en gaf je de hoop op, waarna ineens het perfecte antwoord je te binnen schoot. Dit zijn enkele kleine voorbeelden van communicatieprocessen tussen het lichaam, de geest en de ziel. Maar de communicatie gaat nog veel dieper dan dat. Sterker nog, ze zijn compleet met elkaar verbonden. Het is zelfs onmogelijk dat ze niet met elkaar verbonden zijn. Het lichaam is een materialistische weerspiegeling van de geest en de geest is een energetische weerspiegeling van het lichaam. De ziel is daarbij een overlappend laken van licht, die zowel het lichaam en de geest bedekt.

Zonder een van deze drie aspecten die ons tot een geheel maken, kunnen wij niet bestaan. Maar het is moeilijk om te begrijpen dat ze sterk met elkaar verbonden zijn. De drie aspecten beïnvloeden elkaar op niveaus die wij ons nauwelijks kunnen voorstellen. Het lichaam heeft veel grenzen. We kunnen voedsel niet sneller verteren omdat het metabolisme maar tot een zeker niveau kan stijgen. We kunnen een botbreuk niet sneller laten herstellen dan in gemiddeld vier tot zes weken. Ook je geest is op veel gebieden gelimiteerd. Als je je enkele dagen vrolijk en gelukkig hebt gevoeld, komt er vast weer een periode waarin je je minder gelukkig of onzeker voelt. Ook geloven wij onze ouders als zij zeggen wat goed is en wat fout. Wij zijn lichamelijk en mentaal geprogrammeerd en hebben limieten voor onszelf gesteld. Ik wil dat je begint te begrijpen dat we onszelf kunnen herprogrammeren en limietloos kunnen worden. Alles is mogelijk.

Het is belangrijk dat je een relatie opbouwt met jouw lichaam. Word bewust van je gedachtegang en je algemene gemoedstoestand. We komen allemaal op deze aarde zonder handleiding. Niemand van ons kent de spelregels van deze werkelijkheid. Er wordt ons verteld wat we moeten denken in plaats van hoe we moeten denken. Sommige gevoelens zijn toegestaan om vrij geuit te worden en anderen worden niet getolereerd.

Bij Holistic Movement kijken ik naar alle aspecten van jouw wezen. Ik heb de Holistic Movement Method ontwikkeld zodat we er achter kunnen komen waar jij jezelf kunt verbeteren, zowel lichamelijk, mentaal als spiritueel. In mijn boek "De Holistische Reis" beschrijf ik de basisprincipes van deze methode. Dit is echter het toppunt van de ijsberg. Ik wil dat je een sterkere relatie opbouwt met jezelf.  Ik neem je mee met deze holistische reis door jouw lichaam, geest en ziel.

Dennis van Miltenburg

Holistisch Trainer & Therapeut

Auteur van De Holistische Reis

Oprichter van the Holistic Movement Method

 

Spreekt het verhaal van Dennis jou aan? Zou je hierover meer willen weten? Boek een privé- of groepstraining bij Dennis via zijn trainerprofiel-pagina.

 

---

 

BLOG - Jurriaan de Haas

Amsterdam, 16 juni 2018. Van jongs af aan zijn we in beweging. Beweging zit in onze natuur. Baby’s leren door te vallen en weer op te staan. Ze duwen zich van de grond, ze trekken zichzelf op, rollen om, zakken door de knieën, kruipen, lopen, rennen en bukken. Allerlei basisbewegingen die je tegenwoordig terugziet in verschillende sportlessen.

De basis is beweging en als klein kind doe je dit van nature. Je zit boordevol energie. Je rent de longen uit je lijf zonder daar specifiek een reden voor te hebben. Als kind maak je je niet druk om een kilootje meer of minder. Je beweegt, omdat het goed voelt. Nu ben je groot en volwassen en is bewegen niet zo vanzelfsprekend meer. Wat in je jongere jaren vanzelf ging moet nu ingepland worden.  

Wat een logische verklaring zou zijn, is dat we het te druk hebben gekregen. Waar je als kind zeeën van tijd had om buiten te spelen en je vrij te bewegen; word je nu geleefd door je agenda. Werk, verjaardagen, etentjes, op visite bij de schoonfamilie en zorg voor de kinderen. Die paar uurtjes in de week die je overhoud zou je kunnen besteden aan een sportactiviteit, maar tegen die tijd heb je daar de kracht niet meer voor.

Wanneer je geen ruimte maakt in je agenda om een aantal keer in de week aan lichamelijke beweging te doen krijg je waarschijnlijk steeds meer weerstand om daadwerkelijk te beginnen. Het wordt steed lastiger om de stap te nemen. Door lichamelijke beweging te schrappen, welke vorm dan ook, zul je steeds minder vitaal worden. De fiets wordt ingeruild voor de scooter, de trap door de lift en eenmaal laat thuis gekomen van werk wordt de zelfgemaakte maaltijd ingeruild voor een afhaalmaaltijd.

Beetje bij beetje leveren we in op onze gezondheid en vitaliteit. We geven ouder worden de schuld, maar in werkelijkheid is het onze manier van leven de boosdoener. Je leven draait om verantwoordelijkheden buiten jezelf om. Je werk, je vrienden, je kinderen. Wat is er gebeurd met de verantwoordelijkheid die we hebben ten opzichte van onszelf? Is het op lange termijn niet beter om eerst te kiezen voor persoonlijke groei, om dit vervolgens met anderen te delen?

Natuurlijk hebben werk, relaties en het ouderschap een prominente rol in ons volwassen leven gekregen, maar is het de bedoeling dat dit je leven compleet beheerst? Vroeg of laat komt die man met hamer. Aan jezelf voorbij gaan is de beste manier om in te leveren op je gezondheid. Op korte termijn werkt het voor je om volop bezig te zijn met het opbouwen van je carrière en het onderhouden van een druk sociaal leven, maar wat zijn de consequenties op lange termijn? Misschien ben jij die alleskunner die alles moeiteloos met elkaar kan combineren, maar over het algemeen bezwijken we onder de druk die wij onszelf en door de maatschappij worden opgelegd. Je leven moet van alles zijn.

Waar we kunnen genieten van een dromend kind die nog alle kanten op stuitert, loop je op oudere leeftijd uit de maat als je nog niet weet wat je wilt. Hoe meer we ons verstand gebruiken hoe minder we begrijpen wat we van nature nodig hebben lijkt het wel. Die kinderlijke gedachten vervagen, om steeds meer ruimte te maken voor de serieuze man of vrouw.

Door in beweging te komen krijg je de kans om deze manier van denken terug te vinden. Om je nou te zeggen dat je het kind in jezelf naar boven moet laten komen vind ik wat ver gaan, maar misschien ervaar je het wel zo. Ik vraag je niet om een apenkooi les te volgen. Je bent een volwassen persoon die verantwoordelijkheden heeft en daar is niets mis mee. Ik nodig je uit om eens te bedenken hoe jij je leven kunt verrijken. Ben je tevreden over de manier hoe je met jezelf omgaat. Besteed je genoeg tijd aan jezelf of is je leven zodanig ingericht dat je dit juist kunt ontwijken. Mogelijk is het te pijnlijk om hierbij stil te staan, dus benader het op een speelse manier. Denk niet in te grote stappen, maar begin klein. Daag jezelf uit om een paar weken niet te drinken of gezonde maaltijden voor jezelf te bereiden en kijk wat het met je doet. Ga de uitdaging aan met je beste vriend. Speel het spel dat je zelf kunt creëren. Til niet te zwaar aan het ontwikkelen van een gezondere levensstijl. Geef jezelf de tijd, om te veranderen en klamp je niet te veel vast aan een quick fix. Ja, waarschijnlijk boek je resultaat met een 12 weeks programma, maar in essentie willen we de manier waarop we met onszelf omgaan veranderen. Een mooi figuur in 12 weken tijd gaat op lange termijn meestal niks opleveren. Ik kan je op een briefje geven dat je uiteindelijk weer terug zult vallen in oude gewoontes. Je zult tot de kern komen. Je hele houding ten opzichte van een gezonde manier van leven zal een positieve draai krijgen om te groeien als mens. Je zult gaan spelen met de angst om dingen anders aan te pakken. Een nieuwe frisse blik. Stop met bewegen vanuit het idee dat het moet en begin met bewegen omdat je het wilt.

Jurriaan de Haas

Coach & founder Movemind

 

Ben jij geraakt door het verhaal van Jurriaan? Zou je hierover meer willen weten? Boek een privé- of groepstraining bij Jurriaan via zijn trainerprofiel-pagina.

Door onze website te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies in overeenstemming met onze security policy.

[x]